ԴԵՊԻ Խորհուրդ

ԻՆՉՊԵՍ ՆԵՐԿԵԼ ՁՈՒՆ ԶԱՏԻԿԻ ՀԱՄԱՐ

Զատիկի ձու

Ավանդաբար ընդունված է Զատիկին ձուն ներկել կարմիր գույնով: Այն, ինչպես և Զատիկի գինին խորհրդանշում է Քրիստոսի արյունը: Զատկի սեղանին ձկան, լավաշի, չամիչով փլավի ու գինու հետ միշտ կան ներկված ձվեր: Երբեմն ձուն նաև այլ գույներով են ներկում, զարդարում են գույնզգույն ժապավեններով ու թելերով: Ներկելու համար պետք է վերցնել չվնասված կեղևով ձվեր:

ԻՆՉՊԵՍ ՏԱՐԲԵՐԵԼ ՈՐԱԿՅԱԼ ՄԵՂՐԸ

մեղր

Մեղր ընտրելիս առաջին հերթին ուշադրություն դարձնենք գույնին: Եթե այն սպիտակավուն երանգ ունի, ապա հավանաբար այն պարունակում է շաքարի օշարակ: Եթե մեղրը մուգ դարչնագույն է,  այն կարող է լինել հին, սառած, հալեցված մեղր, որն արդեն օգտակար տարրեր չի պարունակում: Անկախ նրանից, թե ինչ գույն ունի մեղրը, այն պետք է թափանցիկ լինի: Եթե մեղրի մեջ երևում են ինչ-ինչ մասնիկներ, ուրեմն այն պարունակում է որոշ հավելանյութեր: Մեղրը պետք է միջին թանձրություն ունենա:

ԻՆՉՊԵՍ «ՎՆԱՍԱԶԵՐԾԵԼ» ՆԻՏՐԱՏՆԵՐԸ

Բանջարեղեն

Բաղադրիչներ.

Վաղահաս բանջարեղենը միշտ գրավիչ է: Արտերկրից ու ջերմոցներից մեզ համար բերվում են բազմաթիվ մթերքներ, սակայն միշտ չէ, որ դրանք օգտակար են: Բաց օդում աճած մթերքն ավելի քիչ նիտրատներ է պարունակում, քան ջերմոցինը: Նիտրատները պետք է վնասազերծել` պահպանելով առավելագույն քանակի վիտամիններ: Մի քանի խորհուրդ նիտրատների քանակը նվազեցնելու մասին:

ՄԹԵՐՔԻ ՍԱՌԵՑՄԱՆ ՄԱՍԻՆ

Սառեցված մթերք

Վերջապես եկավ ամառը` մրգի ու հատապտուղների ժամանակը: Անշուշտ, նրանք թարմ վիճակում ավելի համեղ և օգտակար են: Բայց մենք մրգերի կարիքը զգում ենք հատկապես, երբ նրանք արդեն չկան` ձմռանը: Միրգը և բանջարեղենը կարելի է պահածոյացնել, սակայն կա ավելի հեշտ և պակաս ծախսատար եղանակ` սառեցնել դրանք: Թարմ մթերքը պետք է արագ սառեցնել, որ այն չկորցնի իր տեսքը: Սառեցված միրգը ավելի շատ վիտամիններ է պարունակում, քան պահածոյացվածը: 

ՄՐԳԵՐԸ ՄԵՐ ՍԵՂԱՆԻՆ

Միրգ

Մրգից որևէ բան պատրաստելիս խոհանոցում միաժամանակ ուրիշ ուտեստներ պետք չէ եփել, քանի որ դրանից կտուժեն մրգի բույրն ու համը: Եփելու համար վերցնում են հյութեղ տանձեր:
Եթե կարկանդակը գրեթե թխվել է, բայց խնձորները չեն փափկել, ջեռոցի մեջ դնում են տաք ջրով լի մի փոքր աման, որ խնձորը եփվի գոլորշիով:
Եթե նարնջի, կիտրոնի, մանդարինի կեղևը պետք է հանել, կարելի է այդ անել քերիչի օգնությամբ:
Կեղևը մաքրած խնձորը, տանձը, սերկևիլը պահպանում են իրենց գույնը, եթե մինչև օգտագործելը դրանք փաթաթում են քացախի լուծույթով թրջված սրբիչի մեջ:

ԿԵՐԱԿՈՒՐ ՊԱՏՐԱՍՏԵԼԻՍ ԽՈՀԱՐԱՐԻ ՏՐԱՄԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆՆ Է ԿԱՐԵՎՈՐ. ԱՐՄԵՆ ՈՒՍՅԱՆ

Արմեն Ուսյան

30-ամյա խոհարար Արմեն Ուսյանն արդեն ունի 10 տարվա խոհարարական փորձ: Խոհարարի մասնագիտություն ստացել է  Ռուսաստանում: Սկզբում աշխատել է  «Եվրասիա» ռեստորանում, հետո նաև  Սուրգուտի «Комбинат восточных изделий»-ում: Վեց տարի աշխատել է Երևանի «8-րդ հրաշալիք» ռեստորանում, հետո հրավիրվել է Դուբայ և աշխատել  «Մաֆ» ակումբում: Վերադարձել է Երևան  և այժմ «Ֆերրարա» կինոակումբի խոհարարն է:

Արմեն Ուսյան. «Դեռ մանկուց սիրել եմ խոհարարությունը: Խոհարարությունը գեներով է ինձ փոխանցվել: Պապս և մայրս նույնպես երկար տարիներ աշխատել են որպես խոհարար: Ես սիրով պատրաստում եմ ամեն  ճաշատեսակ: Խոհարարությունը շատ հետաքրքիր և միևնույն ժամանակ  բարդ մասնագիտություն է: Կերակուրն ինքնին հետաքրքիր է , պարզապես այն պետք է ճիշտ պատրաստել: Պատրաստելիս հատկապես կարևոր է խոհարարի տրամադրությունը:

ՄԻԱՅՆ ԲԱՐԻ ՄԱՐԴԸ ԿԱՐՈՂ Է ԽՈՀԱՐԱՐ ԼԻՆԵԼ. ՌՈՒԶԱՆՆԱ ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆ

ՌՈՒԶԱՆՆԱ  ՆԱՀԱՊԵՏՅԱՆ

Ռուզաննա Նահապետյան. Ծնվել է 1968 թվականին: Սովորել է Սննդի արդյունաբերության տեխնիկումում, որտեղ էլ դասավանդել է ուսումն ավարտելուց հետո «Հրուշակեղենի արտադրության տեխնոլոգիա» առարկան, եղել է ուսումնաարտադրական պրակտիկայի ավագ վարպետ: 1994-2007  թթ աշխատել է Ամերիկյան համալսարանում: 2005-2008  թթ սովորել է Երևանի տնտեսագիտական համալսարանի էկոլոգիայի բաժնում:

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԽՈՀԱՆՈՑԸ ԴՈՆՈՐ ԽՈՀԱՆՈՑ Է. ՍԵԴՐԱԿ ՄԱՄՈՒԼՅԱՆ

ՍԵԴՐԱԿ ՄԱՄՈՒԼՅԱՆ

Ծնվել է 1962 թվականին Վրաստանի Մառնեուլի շրջանի Խոխվելի գյուղում: Ծնողները մանկավարժներ են: 1975 թ.-ից ապրում է Երևանում: Ծառայել է խորհրդային բանակում, 1979թ.-ին ընդունվել է Երևանի խոհարարական ուսումնարան: «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման» ՀԿ նախագահն է, «Արարատ հոլ» ռեստորանի գլխավոր խոհարարը և տնօրենը:

Շատերը կարծում են, թե հայկական ավանդական կերակուրները սահմանափակվում են սպասով և խորովածով: Այնինչ մեր նախնիներից ժառանգել ենք հարուստ և բազմազան խոհանոց, ուտեստներ, որոնք պատիվ կբերեին ցանկացած ազգի: «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման» կազմակերպության ստեղծումը, թերևս, այս մտահոգության ծնունդն է: Մենք հիշելու, վերականգնելու, տարածելու շատ բան ունենք: